Mijn eerste bergtrail, de Salomon Zugspitz Basetrail XL

Salomon Zugspitz Basetrail XL 2015

Het is zaterdag 20 juni 2015. Ik ben ik Mittenwald, Duitsland. Het regent, ik heb het koud en ik ben gespannen. Om me heen zie ik veel mensen, die er net als ik koud en gespannen uitzien. Ik zwaai nog even naar mijn vrouw, Annemarie. In een bonte verzameling outfits staan we te wachten op een countdown dat zal worden gevolg door het fameuze “Highway to Hell” van AC/DC. Wij zijn allemaal enthousiaste trailrunners die aan de start staan van de 2015 Salomon Zugspitz Basetrail XL. Een Duitse trail van Mittenwald naar Grainau, over een afstand van 36km en 1900 hoogtemeters.

beuzowqFKiCkGQfykyzAyDC6-FaSXqhYDoZr6qUaNnw-768x576

Annemarie Mittenwald

Even terug naar 12 december 2014. Ik ontvang de bevestiging van Plan B van mijn deelname aan deze wedstrijd. Deze trail nabij de Zugspitze, de hoogste berg van Duitsland, zou mijn eerste trail in de bergen worden. Ik had echter nog geen idee wat ik daar van mocht verwachten. Na het eerste enthousiasme over mijn deelname kwam de onzekerheid. Hoe moest ik me hier op voorbereiden? Het antwoord kwam al snel, heuveltrainingen!! De afgelopen maanden was ik dan ook vaak te vinden op de ‘Rotterdamse Alp’, het Buytenpark, Meijendel, Wassenaarse Slag en de Waaldorpse vlakte. Daarnaast ben ik een schema gaan volgen dat ik heb afgeleid uit het boek “Relentless Forward Progress” van Bryon Powell. Of het genoeg zou zijn moest later blijken.

Trainen alleen was niet genoeg wist ik. Er was ook een hele set van verplicht materiaal dat ik bij me / aan moest hebben tijdens deze wedstrijd. Een regenjack, handschoenen, muts, lange broek, telefoon, first aid kit, parcoursboekje, 1 liter water, warmtedeken, longsleeve… Daarnaast uiteraard de spullen die ik sowieso wilde meenemen, zoals mijn schoenen, korte broek, shirt, racevest, horloge en stokken. Van tevoren alles goed ingepakt (lees: Annemarie vragen dit voor mij te doen), zodat ik zeker wist dat alles pastte.

Annemarie en ik hadden besloten om de wedstrijd te combineren met een week vakantie. De week voor de wedstrijd verbleven we in Lermoos, net over de grens, aan de Oostenrijke kant van de Zugspitze. Het was een week met zon en regen, veel liftjes, mooie wandelingen, heerlijk eten en drinken, kortom een prima vakantie en voorbereiding. De dag voor de wedstrijd hebben we mijn startnummer opgehaald in Grainau.

IMG_5075

Terug naar Mittenwald. Om 09:59:50 begon het aftellen. Zehn, Neun, Acht…..Drei, Zwei, Eins, LOS GEHTS!! Om 20 juni 2015 10:00:00 ging mijn eerste bergtrail van start! Het regende nog steeds, maar de kou was ik snel vergeten. De nervositeit sloeg om in adrenaline. Het was tijd om te shinen. In het begin liep ik op met Ingrid Achterberg-Kortekaas en Rob Smit. We kenden elkaar al van Facebook, maar dit was de eerste keer dat we elkaar echt spraken. Geweldig om de beleving te kunnen delen met elkaar.

CLIP0001.mp4.Still001

De eerste kilometer liep door de straten van Mittenwald waar, ondanks de regen, veel mensen langs de kant stonden om ons aan te moedigen. Net buiten Mittenwald kwamen we bij een serie trappen aan, waardoor gelijk de eerste zogenaamde ‘trechter’ ontstond. Het leuke van zo’n trechter is dat je bewust wordt van al die andere lopers om je heen. Iedereen klets er nog vrolijk op los in allerlei verschillende talen. Het nadeel is dat het totaal niet opschiet :S

CLIP0001.mp4.Still002

Na dat eerste klimmetje kwamen we al snel uit bij de Ferchensee. Het parcours leidde ons er om heen, om na 5,5km bij de eerste verzorgingspost uit te komen. Meer uit gewoonte dan uit noodzaak ben ik hier gestopt. Even kijken wat voor lekkers er te krijgen is nietwaar 😉 Na het verlaten van de verzorgingspost liep ik nog even met Ingrid op, maar nadat ze me aanspoorde mijn eigen tempo te gaan lopen ben ik dat gaan doen. Niet wetende wat mijn tempo is aangezien het mijn eerste bergtrail was….

Vanaf hier liep het via een brede bosweg de komende 5 km geleidelijk omhoog. De stokken kwamen tevoorschijn, ideaal. Op de een of andere manier nam het “avonturiersgevoel” bij mij toe door met stokken te lopen. Het ritme voelde lekker, hartslag was goed en ik had er zin in. Het regende nog steeds, maar in mijn outfit had ik er geen last van. Iets met slecht weer bestaat niet, alleen slechte kleding.

Na iets meer dan 10km kwam de eerste afdaling. Deze was zeker niet steil, maar wel een paar kilometer lang en nog steeds over die brede bosweg. Hier merkte ik dat dit soort afdalingen zwaar zijn. Je probeert niet teveel in te houden, maar voluit omlaag knallen is ook geen optie. Mijn bovenbeenspieren waren in ieder geval wakker geworden.

CLIP0001.mp4.Still004

Van de brede bosweg ging de route over in een mooie single trail door het bos. Na een klein klimmetje kwam de eerste serieuze afdaling. Over een afstand van 2km zouden we ruim 400 meter afdalen, gemiddeld dus 20%. Eerst nog even genieten van het prachtige uitzicht over een vallei waar mist en boomtoppen elkaar afwisselden. De afdaling was redelijk technisch. Veel stenen, zowel groot als klein en zowel los als vast. Ik begon behouden aan de afdaling net als de mensen voor me. We wandelden omlaag en zorgden dat we geen misstap maakten. Afdalen is echter mijn specialiteit (voor zover ik daar van mag spreken met mijn bescheiden talent). Het begon dan ook te jeuken en ik vroeg of ik mocht passeren om er vervolgens vandoor te gaan. Wat voelde dat lekker! Even tempo maken, dartelend van links naar rechts. Dit was waarvoor ik kwam!

Na 10 seconden stuitte ik op de volgende groep…. #repeat 🙂

CLIP0001.mp4.Still006

Na deze leuke afdaling kwam ik op een nieuwe single trail door het bos uit. Het was hier dat mij goed duidelijk werd waarom het hele gebied zo prachtig groen is. Regen, veel regen. Het had bijna de hele week geregend in het gebied en het pad was verandert in één grote modderbende! Bij iedere stap hoorde ik mijn schoenen soppen. Stiekem had het wel wat…

CLIP0001.mp4.Still007

Na 18km kwam ik uit bij bij de Partnachalm, waar de tweede verzorgingspost was. Ook hier weer een ware display aan lekkere snacks. Stukken tomaat, sinaasappel, worst, chocola, energyrepen, banaan, watermeloen… Voor ieder wat wils! Ik heb mijn bidons hier bijgevuld en een kopje thee genomen. Die folding cup die we bij de inschrijving kregen kwam goed van pas. Na dat eerste kopje thee heb ik er nog een genomen, wat was die thee lekker! Het is dat er “tee” bij stond, het had ook gluhwein kunnen zijn 🙂

CLIP0001.mp4.Still009

Tijd om een sms naar Annemarie te sturen. Ik had haar een schema gegeven waarop ik mijn verwachte doorkomsttijden had berekend. Hierdoor had ze een idee wanneer ik bij de volgende verzorgingspost langs zou komen waar ze me zou aanmoedigen. Ik lag ondertussen iets achter op dat schema.  Tijd om weer verder te gaan. Op dat zelfde moment klaarde de lucht op en kwam de zon tevoorschijn. Ik zag voor het eerst die dag de besneeuwde bergtoppen. Prachtig!
schema

Na ongeveer 21km, en 3 uur in de wedstrijd, begon de laatste en langste klim. In de 4 kilometer naar de Kreuzeck zouden we ca 600 hoogtemeters maken. Daar zou de derde verzorgingspost zijn en zou Annemarie me aanmoedigen. Deze klim was echt heel gaaf en had van alles in zich. Van boomstronken tot rotsen en van watervallen tot modderstromen. De stokken kwamen wederom goed van pas. Tijdens deze klim merkte ik dat er lekker in zat. Ik kon stevig door blijven lopen waar ik zag dat andere moeite hadden. Ik haalde dan ook menig deelnemer in, wat mij als laaglander een enorm vertrouwen gaf!

CLIP0001.mp4.Still013 CLIP0001.mp4.Still017 CLIP0001.mp4.Still016 CLIP0001.mp4.Still015

Naarmate ik hoger kwam merkte ik dat het kouder werd. Terwijl ik hier over nadacht werd ik mij er ook van bewust dat ik moe werd en trek had. Ik vroeg me af hoe ver het nog was tot de verzorgingspost. Ik had me al voorgenomen om daar wat te eten en wat warmers aan te trekken. De top was nog niet zichtbaar, maar op een gegeven moment hoorde ik af en toe het gejuich van mensen. Dat moesten wel toeschouwers op de top zijn toch?! Dat betekende dat ik er bijna was en dat Annemarie daar stond om me aan te moedigen. Heel even gierden de emoties door mijn lijf, een bijzonder mooi moment. Toen ik de laatste stappen naar boven had gezet stonden daar rijen mensen te juichen en te applaudisseren. Een Duits sprekend echtpaar schreeuwde naar me dat ik goed bezig was. “Und das für ein Hollander” antwoordde ik grijnzend. Dat leidde tot hilariteit onder de toeschouwers. Helaas heb ik Annemarie niet gezien. Blijkbaar waren we elkaar net misgelopen.

Van daar was het 100 meter naar de verzorgingspost. Ik had me voorgenomen hier even te pauzeren. Als eerste heb ik een lange tight en thermo hemd aangetrokken. Daarna heb ik een genoten van twee bekers soep, cola en een paar stukken banaan. Vanaf deze verzorgingspost zou de route nog verder omhoog gaan tot het Bergstation Alpspitzbahn op ca 2000 meter hoogte. Vanwege sneeuwval heeft de organisatie moeten besluiten om dit deel uit de route te schrappen. Helaas kwam ik daar pas achter NADAT ik een kwartier had gepauzeerd en mij warm had aangekleed. Ik was op dat moment boos op mezelf. Ik had immers juist speciaal de tijd genomen om me voor te bereiden op die laatste klim.

Bij het vertrek van de verzorgingspost zag ik Annemarie ineens! Als ik me niet had omgekleed waren we elkaar dus weer misgelopen. Dit kwam omdat ik blijkbaar ineens flink voor op mijn schema lag. Fijn om haar te zien en even te spreken. Ik mocht gelijk nog even poseren 🙂

dGflp25una9J6T__VteSa6lllTKm5P-P9sSgUboOKvU-576x768

Doordat de route ingekort was hoefde ik alleen nog maar af te dalen naar Grainau. Het was nog maar 6km, waarin 900 meter afgedaald moest worden. Het voelde alsof ik al bijna over de finish was en dat terwijl ik zo van het hele avontuur genoot. De benen voelden nog goed. Ik besloot om in stijl van die laatste kilometers te genieten, kortom hard afdalen!

CLIP0001.mp4.Still020CLIP0001.mp4.Still022

Het was al later in de wedstrijd, waardoor het gelukkig wat minder druk was op de paden. Ik kon lekker blijven doorlopen en andere lopers gingen tijdig aan de kant. Ook deze afdaling was best technisch. Constant opletten waar je je voeten neerzet en hoe je balans is. Naarmate ik verder daalde maakte de hardere ondergrond steeds meer plaats voor de bekende modder. Het werd hierdoor, in combinatie met gecamoufleerde boomwortels, lastiger om tempo te houden, maar niet minder leuk! Maar ik merkte ook dat het een stuk warmer werd. Met de warme kleren die ik even daarvoor had aangetrokken kreeg ik het dan ook veel te warm. Merkte dat mijn hartslag er ook door omhoog ging. Aangezien het niet ver meer tot de finish was besloot ik om door te lopen in plaats van wat kleren uit te trekken.

Met nog 2 kilometer tot de finish kwam ik in Grainau aan. Na kilometers trail voelde het asfalt  even vreemd aan. Het maakte het wel makkelijk om tempo te houden. Deze laatste 2 kilometers waren dan ook mijn snelste van de dag. Ik werd nog even aangemoedigd door mensen langs de weg, wat hielp om het vol te houden. Ineens was daar het Kurpark in Grainau, waar de finish was. Nog even doorzetten. Ik hoorde de omroeper mij aankondigen en benadrukken dat er “wieder einen Holländischen laufer” aankwam. Na 4:56:56 kwam ik over de finish, kreeg ik gelijk een medaille om en kon ik door naar het herstelinfuus: Alcoholvrij bier.

CLIP0001.mp4.Still025

Volgens mijn Suunto was het ingekorte parcours  30,8 km met 1517 hoogtemeters. Mijn gemiddelde tempo was 9:37 m/km en gemiddelde HF 162. Verdere stats te vinden op Strava.

Dit was mijn eerste bergtrail. Het was nog gaver dan ik me had bedacht, wat is dit verslavend! #flatisboring

IMG_5089

Voor de liefhebbers van bewegend beeld, hierbij het filmpje dat ik gemaakt heb tijdens de wedstrijd.

Advertisements

4 gedachtes over “Mijn eerste bergtrail, de Salomon Zugspitz Basetrail XL

  1. Goed verhaal Nick, leuk je eindelijk gezien te hebben! Volgend jaar de 60/80K of toch maar de E-51? Uit ervaring kan ik je nu vertellen dat je die ook aan kan…😉

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s