50km Sallandtrail 2016, mijn eerste Ultra !

De Sallandtrail is voor mij een bijzondere trail. In de eerste plaats omdat ik in Nijverdal ben opgegroeid, waardoor dit als thuiswedstrijd voelt. Daarnaast heb ik in 2014 in Nijverdal mijn allereerste trailwedstrijd gelopen, toen de 25 km Sallandtrail. Twee jaar later wederom een primeur in Nijverdal, mijn eerste ultra!

Om kwart voor 7 stapten Annemarie en ik in de auto, best vroeg voor de zaterdag. Eenmaal aangekomen bij zwembad Het Ravijn konden we gelukkig snel een parkeerplaats vinden. Zoals altijd was de organisatie weer top, vijf minuten nadat we aankwamen had ik mijn startnummer al. Genoeg tijd over voor het omkleden en het standaard zenuwplasje. Niet veel later kwam mijn vader om me bij de start aan te moedigen, super!

Iets na 09:00 sprak Bertus ons allemaal nog even toe vanaf de trap. Belangrijkste tip, let op die boomwortels! Met dat advies in mijn achterhoofd werd het tijd om me richting de start te begeven. Mijn vader kwam daar een bekende tegen die foto’s aan het maken was. Dank voor de kiekjes 🙂

SIMG_0873

SIMG_0870

 

Omdat ik van de vorige keren wist dat er al snel een file ontstaat bij het eerste klimmetje, was ik vooraan gaan staan.

995372_10207891241233317_8942674127742519261_n

 

Na de laatste aanmoedigingen van Bertus mochten we weg! Pff eindelijk, want ik moest nodig wat spanning uit mijn benen lopen. Eerst ’t Stut op en daarna richting het MTB parcours. Na een kilometer of 5 kwam een lus met korte klimmen en afdalingen. Ondanks dat ik  weinig voorbereiding heb gehad ging het allemaal lekker. Ik liep een prima tempo en moest mezelf eerder afremmen dan aansporen. Na 13 km wachtte de eerste verzorgingspost, waarbij velen met mij even de tijd nam om water aan te vullen en wat te eten. Er lagen net als vorige jaren weer heerlijke stukken vlaai en zelfs de slagroom spuitbus stond klaar. Ik heb het maar even gelaten voor wat het was.

De route vervolgde het MTB parcours. Het was daar een stuk makkelijk lopen dan vorig jaar, doordat er een flinke lading zand overheen was gelegd. Ik vond het prima, liep lekker door zo. Rond het halve marathon punt kwamen we langs het Avonturenpark in Hellendoorn richting de zandkuil. Dit was het punt waarbij ik het vorig jaar zwaarder kreeg. Nu ging het lekker, sterker nog, voor het eerst heb ik de zandkuil omhoog gedribbeld in plaats van wandelend, BAM! En door!

Na 25km en 2:24 uur kwam ik weer bij de start/finish uit, waar Annemarie stond om me aan te moedigen voor de tweede helft. Ik besefte me dat de helft er op zat, vanaf nu zijn we op de terugweg! Makkie toch?!

 

179733_10207891242433347_162006652493153053_n

 

Waar het aan lag weet ik niet, maar na een korte pauze ging het even voor geen meter. Ik zat te klooien met mijn veters, mijn voeten deden pijn en ik stootte dezelfde teen voor de derde keer *auw*. Terwijl ik mezelf nog een beetje in de weg zat, staken we de N35 over om de zuidelijke lus over de heide te vervolgen. Net toen ik het gevoel had dat het weer iets lekkerder ging, struikelde ik over zo’n irritant laag opstaand stronkje dat ik gemist had. Daar lig je dan, net voor een groep wandelaars, pfff. Met opgekropte frustratie hobbelde ik verder naar het 30km punt waar Annemarie me wederom zou aanmoedigen.

Toen ik daar aankwam heb ik mijn frustratie even geuit over de afgelopen kilometers waarop ze zei, ” als het niet gaat kun je ook stoppen hè! “. Tja, als ze het zo stelt…. kortom, doorlopen! Even verderop haalde ik een loper bij met wie ik aan de praat raakte. Hij vertelde me dat hij in Nijverdal woont dus al snel schakelden we over op het Twentse dialect. De komende 5 kilometer zouden we samen oplopen, wat meer dan welkom was. Het praten leidde af van de vermoeidheid en het iets lagere tempo hielp om even wat te herstellen.

Na 35 km kilometer was daar de volgende verzorgingspost. Ook hier ben ik weer even gestopt om het water aan te vullen en een paar zoute stengels mee te pakken. Ze hadden hier zelfs bouillon en dat smaakte erg goed. Tijd om weer verder te gaan.

De heide lag er prachtig bij, een genot om daar te hardlopen. Rond de 40km bereikten we het verste punt van het parcours richting Holten, van hieruit was het daadwerkelijk alleen nog maar terug. We staken de Toeristenweg over onder aan de ‘ Diepe Hel ‘ om aan een pittige klim te mogen beginnen. Mijn medeloper vond het best en ging wandelend omhoog. Ik merkte dat het bij mij wat makkelijk ging en al dribbelend omhoog nam ik afscheid om op mijn eigen tempo door te kunnen gaan. De motor begon weer lekkerder te draaien, het tempo weer boven de 10km/h.

Ik ken dit stuk op mijn duim en besloot op dit relatief makkelijke stuk het tempo hoog te houden tot de volgende verzorgingspost na 44km. Ik haalde wat lopers bij die het zichbaar zwaar hadden, daar waar ik eindelijk mijn dipje te boven was. Opgewekt kwam ik bij de laatste verzorgingspost aan om ook hier weer een kort praatje te maken en wat te eten. Even lang vervolgde ik mijn weg richting het klimmetje bij de parkeerplaats bij ‘het oude bezoekerscentrum’. Om mezelf een beetje te sparen pakte ik dit klimmetje wandelend. Eenmaal boven kon ik weer aanzetten om even later weer bij de N35 aan te komen.

De verkeersregelaars gebaarden dat ik moest wachten, want er kwam van zolang links als rechts een flinke stoet auto’s aan. Dat haalde me aardig uit mijn ritme, maar was ook niets aan te doen. Toen er ruimte was kon ik mijn weg vervolgens op voor de laatste keer ’t Stut omhoog te lopen richting het Ravijn. Het was hier weer even goed uitkijken voor al die boomwortels, maar dat ging prima. De laatste 100 meter naar de finish heb ik nog even aangezet om na 5:04:59 over de finish te komen tijdens mijn eerste 50km trail.

Terwijl ik net besefte wat ik gepresteerd had stond Bertus al klaar om mij als eerste te feliciteren met mijn prestatie. Dank Bertus, wat een gastheer ben je toch ook! Annemarie kwam me daarna feliciteren en was trots op me 🙂

Niet veel later zag ik de loper finishen met wie ik een tijd had samen gelopen. Felicitaties waren ook aan hem dik verdiend.

 


 

Note: Een dag na de Sallandtrail had ik een clinic in Berg en Dal. Tijdens een oefening kreeg ik een (lichte) zweepslag in mijn linkerkuit. Op moment van schrijven zijn we 3 weken verder. Het gaat aardig, ik hoop binnenkort weer het eerste kleine stukje proberen te hardlopen. Vanwege de blessure had ik eerder geen zin in het publiceren van dit wedstrijdverslag.

 


 

Link naar Strava

Link naar Movescount


Follow me on Strava

Advertenties